Quatenus verò Azeuedo* in dicta l. 1. numero quarto ad finem dicit, quod Rex poſsſset de gratia partes audire in gradu ſsecundæ ſsupplicationis, licèt lis cœpta fuerit coram Ordinario, quod hoc poſsſset, non eſst dubium de hac Principis poteſstate Suprema & Regalia ſspecialiſssima quæ ei competit, quæ fundatur in l. quarta, titulo 25. par. 3. ibi: Fueras ende ſsi el Rey le quiſsieſsſse hazer merced como ſseñor, quod vel numquam, vel rariſssimè fit, & tunc ſsi Rex audiret, & ſsententia* Chancellariæ reuocaretur contra actorem, in cuius fauorem executioni mandata eſst, non extendetur eius executio contra tertium, iuxta textum in authentica idem de Neſstorianis, C. de Hæreticis, Ioannes Garcia de nobilitat gloſs. 6. §. 1. numero 43. Ratio autem potiſssima eſst, quia coram Principe non habet locum exceptio rei iudicatæ, Bald. optimè in cap. ſstuduiſsti, numero quinto de officio Legati, Burgos de Paz conſs. 40. n. 23. & differẽtiamdifferentiam, & effectus inter reſstitutionem gratiæ, vel iuſstitiæ colliges ex adductis ab Emanuel Coſsta in l. Gallus, §.* & quid ſsi tantum, 2. par. ex n. 42 vſsque ad num. 49. ff. de liber. & poſsthum. in explicatione text. difficilis in l. quod ſsi minor, §. Scæuola, ff. de minor.